آسمان و ستارگان از نظر قرآن تا اينجا سخن در پيرامون يكى از ستارگان جوّ پهناور كيهان يعنى زمين : كيهان‌پيماى ما بود . اكنون از زمين پرواز كرده و سرى بهمسايگان آسمانى خود بزنيم ، تا چه اندازه بتوانيم امر الهى را دربارهء كاوش و نظر در آسمان و آسمانيها تحقق بخشيم « 1 » . در آغاز كتاب دانستيم كه آسمان ، نخست نتيجهء گازهاى داغى بوده است كه از انفجار مادهء اولى جهان پديد شده . و از آيات سورهء فصلت معلوم شد كه اين گازهاى دامنه‌دار كه تمامى جوّ بيكران محيط زمين ما را فرا گرفته بود - در دو دوران - بارادهء الهى تبديل بهفت بخش شد « 2 » اينك از رهگذر آيات قرآنى و احاديث سيرى در اين هفت كشور هستى ميكنيم : هفت آسمان : در سراسر قرآن هفت آيه صريحا و دو آيه تلويحا از هفت آسمان ياد كرده ، كه تمامى آيات مربوطه ذيلا از نظر خوانندگان ميگذرد . 1 - هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ [ بقره 29 ] .

--> ( 1 ) - قل انظروا ماذا فى السماوات و الأرض . ( 2 ) - برحسب يكى از فرضيه‌هاى دو دوران آسمانى .